Öfke insanidir. Onu hisseden her peygamber bize aynı şeyi gösterir: önemli olan bir sonraki dakikada ne yaptığındır.
Musa'nın öfkesi gerçekti ve Kur'an onu gizlemez. Döndü ve kavmini bir buzağıya taparken buldu, levhaları yere attı ve kardeşinin başından tuttu. Sonra sakinleşti, levhaları geri aldı ve dua etti: “Rabbim, beni ve kardeşimi bağışla.” Önce kendisi için bağışlanma diledi.
Kur'an 7:150-154Kur'an 28:15-16
Hayatının tamamıMusa levhaları atıp onu tutunca Harun açıkladı: “Kavim beni hor gördü ve neredeyse beni öldüreceklerdi. Düşmanları bana güldürme.” Başkasının öfkesinin senin öfken olması gerekmez. Sakin bir cevap onu söndürdü.
Hayatının tamamıHatası, kavmini bıkkınlıkla terk etmesiydi. Ve o gittikten sonra iman ettiler. Peygamberimize ﷺ o an onun gibi olmaması söylendi: “Rabbinin hükmüne sabret.” İnsanlardan erkenden vazgeçme.
Kur'an 21:87Kur'an 10:98Kur'an 68:48-50
Hayatının tamamıBir adam ondan nasihat istedi. “Öfkelenme” dedi ve adam her tekrar sorduğunda bunu tekrarladı Buhârî 6116. Güçlü, güreşte yenen değil, öfke anında kendine hâkim olandır Buhârî 6114. Ayaktaysan otur. Geçmezse uzan Ebû Dâvûd 4782. Ve de ki: Şeytandan Allah'a sığınırım Buhârî 6115.
Buhârî 6116Buhârî 6114Ebû Dâvûd 4782Buhârî 6115
Hayatının tamamıكُلَّهَا
Kumun üstünde rüzgâr, su, şafakta kuşlar, gecede bir ateş. Sadece doğa, asla müzik yok. Dinlemek ister misin?