Kendisinden sonra kimseye nasip olmayacak bir mülk ve her nimetini bir imtihan saydı.
هَٰذَا مِن فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ
Hayatı
Süleyman Davud'a varis oldu ve ona kuşların dili öğretildi 27:16. Kendisinden sonra kimseye nasip olmayacak bir mülk istedi 38:35 ve rüzgâr, cinler ve kuşlar onun emrine verildi (38:36-38, 27:17).
Bir keresinde ordusu karınca vadisinden geçti. Bir karınca seslendi: "Ey karıncalar, yuvalarınıza girin ki Süleyman ve askerleri farkına varmadan sizi ezmesin." O, karıncanın sözüne gülümsedi ve dua etti: "Rabbim, nimetine şükretmemi bana ilham et" 27:18-19. Ordusuyla bir kral, bir karınca için durdu.
Hüdhüd ortada yoktu. Süleyman, açık bir mazeret getirmedikçe onu cezalandıracağını söyledi 27:20-21. Hüdhüd Sebe melikesinin haberiyle döndü ve Süleyman hüküm vermeden önce dinledi.
Melikenin tahtı göz açıp kapayıncaya kadar önüne getirildiğinde ilk sözleri şunlardı: "Bu, şükür mü edeceğim yoksa nankörlük mü edeceğim diye beni sınamak için Rabbimin lütfundandır" 27:40.
Anlar
- 01
Karınca vadisi
Süleyman cinlerden, insanlardan ve kuşlardan oluşan ordusuyla yürüdü, ta ki bir karınca vadisine gelene kadar. Bir karınca seslendi: “Ey karıncalar, yuvalarınıza girin ki Süleyman ve orduları farkına varmadan sizi ezmesin.” Süleyman bunu duydu, gülümseyerek güldü ve dua etti: “Rabbim, bana ve anne babama verdiğin nimete şükretmemi ve razı olacağın salih amel işlememi bana ilham et.”
- 02
Hüdhüd
Kuşları denetledi ve Hüdhüd'ü bulamadı. “Ona mutlaka azap edeceğim, ya da bana apaçık bir delil getirecek.” Hüdhüd Sebe'de bir kraliçe ve güneşe tapan bir kavim haberiyle geri döndü. Süleyman önce cezalandırmadı. Dedi ki: “Bakacağız, doğru mu söyledin, yoksa yalancılardan mısın.”
- 03
Sebe melikesi
Sebe kraliçesine yazdı: “Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla. Bana karşı büyüklük taslamayın ve teslim olarak bana gelin.” Kraliçe kavmine danıştı, onun geri çevirdiği bir hediye gönderdi ve sonunda geldi. Sarayının önünde dedi ki: “Rabbim, ben kendime zulmettim. Süleyman ile birlikte âlemlerin Rabbi Allah'a teslim oldum.”
- 04
Ekin
Davud'a bir dava geldi: koyunlar geceleyin bir tarlaya girip ekini yemişti. Baba ve oğul ikisi de hüküm verdi ve Allah buyurur: “Biz onu Süleyman'a anlattık, her birine de hüküm ve ilim verdik.” Bir gence verilen hikmet, babasından hiçbir şey eksiltmeden.
Şu durumda ne yaptı…
Kraliçenin tahtı göz açıp kapayıncaya kadar ona getirildiğinde Süleyman kendini kutlamadı. Dedi ki: “Bu, şükür mü edeceğim yoksa nankörlük mü edeceğim diye beni sınamak için Rabbimin lütfundandır.” Her başarıya bir imtihan dedi.
İnsanlardan, cinlerden ve kuşlardan orduları olan bir kral bir karınca için durdu. Onun kavmini uyardığını duydu, gülümsedi ve ilk sözleri bir şükür duası oldu. Bir karıncanın hakkındaki iyi zannı için bile şükretti.
Kuşu izinsiz yok olmuştu ve o öfkeliydi. Ama sebebini duymadan cezalandırmadı: “ya da bana apaçık bir delil getirecek.” Hüdhüd haberle dönünce Süleyman harekete geçmeden önce onu doğruladı. İnsanları yargılamadan önce onları dinle.
Onun sözleri, saklaman için
رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ
Çocuğun bu ismi taşıyorsa
سليمان Süleyman
Süleyman, güçle birlikte hikmet ve yumuşaklığın ismidir. Süleyman adlı çocuk küçüğü fark etsin, o karınca gibi.
Bu sayfadaki kaynaklar
Kur'an 21:78-79Kur'an 27:17-19Kur'an 27:19Kur'an 27:20-28Kur'an 27:20-22Kur'an 27:29-44Kur'an 27:40
Kur'an mealleri sade Türkçeyle, Arapçaya yakın tutularak yazıldı. Hadis numaraları sunnah.com'u takip eder.